ساکت و تنها، چون کتابی در مسیر باد
می خورد هر دم ورق اما...
هیچ کس اورا نمی خواند
برگ ها را می دهد بر باد ، می رود از یاد
هیچ چیز از او نمی ماند...
بادبان کشتی او در مسیر باد ، مقصدش هر جا که بادا باد !
بادبان را تا خدا باد است
لیک اورا هم خدا، هم ناخدا باد است...

      یه تصویر زیبا از شهر کرند                  برگرفته از سایت:www.kerend.net

پشت چراغ قرمز، پایین چهارراه جمهوری، تو اتوبوس سر پا ایستاده بودم.

امروز خواب موندم !

تو فکربودم الان تو محل کارم چه وضعیتی پیش اومده!

به خودم که آومدم ... دیدم مردم دارن بیرون رو نگاه می کنن

یه بنده ی خدایی همینجوری قطار، فحش و ناسزا میگفت...

رگهای گردنش سفت شده و قلمبه زده بود بیرون.

سیخ سر جاش میخکوب شده بود و روی پنجه ی پاش بلند می شد!

یه پیره مَرده دستی به پیشونی کشید و

 گفت : خدا آخروعاقبت همه را به خیر کنه...!

یه متوری تو ترافیک با پوزخند زشتی که لب داشت با یه راننده تاکسی حرف می زد .

حتما" راننده پرسیده آقا چی شده ؟

متوری هم گفته بابا یارو دیوونه س... قاطی داره ...!

در حالی که چیزی شبیه یه بغض داشت گلویم را می فشرد با خودم فکر کردم ،

کدوم دیوونه ایم...!

اون بنده خدا که ...

اونکه با نیشخند زردش دل هر دردمندی را آزار میداد...

یا من که از سقف اتوبوس آویزون بودم...