...مردی به نام

آبی دریا

پلک صبوری می گشاید

چشم حماسه روشن...

مردی که خالق سجده های سرخ بود

فوران گلدسته ی نیاز

معمار گلوهای ناب حق گو

چشم شما روشن

تا صورت و پیوند جهان بود علی بود
تا نقش زمین بود و زمان بود علی بود

شاهی که ولی بود و وصی بود علی بود
 سلطان سخا و کرم و جود علی بود
                                                                         
مسجود ملائک که شد آدم به علی شد  
آدم چو یکی قبله و مسجود علی بود 

آن معنی قرآن که خدا در همه برهان
کردش صفت عصمت و بستود علی بود

جبریل که آمد ز بر خالق یکتا
در پیش محمد شد و مقصود علی بود

آن قلعه گشایی که در قلعه خیبر
برکند به یک حمله و بگشود علی بود

عیسی به وجود آمد و في الحال سخن گفت
آن نطق و فصاحت که در او بود علی بود

چندان که در آفاق نظر کردم و دیدم
از روی یقین بر همه موجود علی بود

این کفر نباشد سخن کفر نه این است
تا هست علی باشد و تا بود علی بود

سرو دو جهان جمله ز پیدا و ز پنهان
شمس الحق تبریز که بنمود علی بود